Een kijkje achter de voordeur van Jantsje de Vries, Pastorywei 7 (4 sept 2017)

Twee dagen vóór onze afspraak bel ik aan bij Jantsje om haar te vragen of ze wil meewerken aan een interview voor de Warnser Poarte. Ze wil wel zegt ze, maar: “mijn verhaal heeft al in de krant gestaan en dat hebben de meesten hier wel gelezen”. Ze doelt op een interview dat op 24 december 2014 in de Leeuwarder Courant is verschenen. Dat interview gaat met name over Folkert uit ‘t Heidenskip, haar Grote Liefde, waarmee ze als jong meisje liever niet mag omgaan omdat hij Gereformeerd is en zij Nederlands Hervormd. Hoe hij in 1947 emigreert naar Canada, daar trouwt, 7 kinderen krijgt en hoe hij in 1977 – 30 jaar later! – onverwacht in Warns bij haar op de stoep staat. Folkert is gescheiden en hij zoekt Jantsje die hij nooit vergeten is. Jantsje is nooit getrouwd geweest en in november 1978 vliegt ze naar Canada om te onderzoeken of de liefde tussen haar en Folkert sterk genoeg is om voor hem naar Canada te emigreren. In 1982 waagt ze de sprong, ze emigreert en trouwt met Folkert. In september 1989 keren ze samen terug naar Warns, vooral omdat Folkert dat graag wil. Amper vier maanden later, op 25 december 1989 komt er een einde aan hun geluk. Met de auto, met haar oudste zus Anskje op de achterbank op weg naar het kerstfeest in Warns, krijgt Folkert achter het stuur een hartstilstand. Hoe ze het voor elkaar heeft gekregen om het stuur over te nemen van Folkert, weet Jantsje nog steeds niet. Anskje, die achterin zat, riep: “je moet het stuur overnemen”. En dat heeft ze gedaan om vervolgens na een angstige rit waarbij ze rakelings langs een aantal mensen heen scheert, tegen een kuilbult tot stilstand te komen. Anskje heeft een hersenschudding, zelf mankeert ze niets. Omdat het bovenstaande verhaal dus al in de LC is verschenen, spreken we af dat de nadruk voor het interview in de Warnser Poarte niet op de liefde tussen Jantsje en Folkert zal liggen.
 

 

 

Een kijkje achter de voordeur van Thea Stornebrink, Ats Bonninghawei 9 (24 april 2016)

Toen Thea me bij een buurtfeestje vertelde dat ze naast leerkracht aan een basisschool ook een praktijk had als kindercoach, werd ik nieuwsgierig. Het leek me een bijzondere combinatie, tijd dus voor een gesprek…

“Ik kom uit een gezin van zes kinderen, 1 jongen en 5 meiden. Ik ben de vijfde”, vertelt Thea. “Ik ben geboren in Harlingen en ik heb gewoond op Terschelling, in Skuzum en in Langweer. Vanaf klas 4 heb ik in Sneek gewoond. Na de middelbare school heb ik daar de PABO gedaan. Ik ben getrouwd met Paul, een ras-Sneker.  We hebben een zoon en een dochter, Kevin van 19 en Tamara van 16.

In 1991 kon ik een baan krijgen aan de Skoalfinne in Warns. In die tijd was je als leerkracht nog verplicht om te verhuizen naar de plaats waar de school stond. Gelukkig wilde Paul wel mee verhuizen naar Warns. We hebben de eerste jaren op Boppelâns gewoond tot we de kans kregen om een kavel te kopen op de Ats Bonninghawei, waar we dit huis hebben laten bouwen. Het is een prettig buurtje waar de mensen elkaar allemaal kennen; als er wat is kun je op elkaar terugvallen. De laatste tijd zijn er wat nieuwe mensen komen wonen en die vinden ook weer gemakkelijk aansluiting.

Een gesprek met Yorn Overwijk, Buorren 39 (26 oktober 2016) 

Toen ik een paar maanden geleden ’s avonds naar De Wereld Draait Door zat te kijken, zag ik daar Yorn Overwijk. Hij had 1 minuut de tijd om één van zijn nummers te zingen en enkele vragen van Matthijs van Nieuwkerk te beantwoorden. Voor mij een aanleiding om Yorn wat uitgebreider te leren kennen.

Sinds een jaar of twee woont hij – samen met zijn vriendin Lolita – op Buorren 39, een leuk  klein huisje naast de PKN en de begraafplaats. In de woonkamer staat zijn verzameling opgezette dieren en een  vitrinekast met Indonesische poppen en maskers. “Die heb ik gekregen van mijn oma, een Indo, kind van een Indonesische moeder en een Nederlandse soldaat. Als kind vond ik ze al mooi en ook een beetje eng.” Naast een kappersstoel, een paar koffers en een bureau met een computer ‘ademt’ de kamer muziek, de grote passie van Yorn. Maar, laten we beginnen bij het begin.

Een kijkje achter de voordeur van Kees en Coosje Lettinga, ’t Noard 15 (18 december 2015)

Bij de boekenmarkt op 8 november sta ik naast Kees en Coosje. “Ik kijk met mijn handen op mijn rug,” zeg ik, “want ik mag van mezelf geen nieuwe boeken kopen omdat ik de boeken van vorig jaar nog niet allemaal heb gelezen.” “Ik heb mezelf ook voorgenomen geen boeken te kopen, maar de zijtassen van mijn fiets zitten al vol”, zegt Coosje lachend met de volgende stapel boeken in haar handen. Het is daar dat ik Kees vraag of hij ervoor voelt geïnterviewd te worden voor de Warnser Poarte. “Jawel, maar dan samen met Coosje.” Ik begrijp niet precies waarom hij Coosje erbij wil hebben, maar na ons gesprek is me dat volslagen duidelijk. Huisarts zijn in Warns is een duo-baan! En een interview moet dus ook een dubbelinterview zijn, waarbij zij aangetekend dat Kees en Coosje elkaar regelmatig aanvullen en Coosje een beter geheugen blijkt te hebben voor data waarop gebeurtenissen hebben plaatsgevonden. Voor de leesbaarheid laat ik soms in het midden wie wat heeft gezegd.